10 ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ

Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται αυτό τον καιρός ως ο νέος Μεσσίας που θα σώσει αυτή την χώρα. Επειδή λοιπόν έχουν αρχίσει οι συζητήσεις για το ενδεχόμενο συμμετοχής του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητικά σχήματα και επειδή οι θέσεις του κόμματος όπως εμφανίζονται στον διαδικτυακό τους τόπο είναι εκθέσεις ιδεών κατά του νεοφιλελευθερισμού και ευχολόγια για το υπέρτατο κοινωνικό κράτος, όπου θα δουλεύουμε όλοι λιγότερο και θα αμειβόμαστε περισσότερο, απολαμβάνοντας παράλληλα ποιοτικότατες υπηρεσίες υγείας, παιδείας, μεταφορών μέσα σ’ ένα φιλικό προς το πολίτη περιβάλλον (αλήθεια ποιος δεν θα ήθελε να ζει σε αυτόν το παράδεισο!!!), χωρίς όμως να δίνεται μία πρακτική θέση για το πώς θα επιτευχθούν όλα αυτά, θέτω δέκα απλά ερωτήματα προς τον σύντροφο Αλέξη και τους συνοδοιπόρους του.

1. Η δικαιότερη κατανομή του πλούτου είναι κάτι που όλοι μας επιθυμούμε. Με ποιους όμως τρόπους και πολιτικές θα επιτύχει την παραγωγή πλούτου;

2. Η αύξηση των κονδυλίων στο 5% του ΑΕΠ για την παιδεία, στο 5,5% για την υγεία με αύξηση των συντάξεων και διατήρηση των ίδιων (αν όχι μείωση) ορίων ηλικίας απαιτούν την εξεύρεση κεφαλαίων (τεράστιων) για την χρηματοδότηση τους. Από πού ακριβώς σκοπεύει να τα αντλήσει;

3. Καλώς ή κακώς το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον αποτελεί πραγματικότητα. Ο ανταγωνισμός των ελληνικών επιχειρήσεων από εταιρείες προερχόμενες από χώρες με χαμηλό εργατικό κόστος είναι ανελέητος. Από την στιγμή που η απομόνωση της χώρας είναι μάλλον ανέφικτη ποιες είναι οι σκέψεις του για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος;

4. Είναι υπέρ της διατήρησης του κρατικού χαρακτήρα στην ΔΕΗ, τον ΟΤΕ και την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ. Από την στιγμή όμως που αυτές οι εταιρείες ή ήδη αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν (με το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας η ΔΕΗ) μεγάλο ανταγωνισμό από ιδιωτικές πως θα διασφαλίσει την βιωσιμότητα τους;

5. Σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ο αγροτικός τομέας θα βοηθηθεί μέσω της ριζικής αλλαγής του ΚΑΠ και της αύξησης των κονδυλίων από την Ε.Ε. για την γεωργία (θέσεις 1 και 2 του προγράμματος). Πως πιστεύει ότι θα πιέσει την Ε.Ε. όταν εμφανίζεται μόνιμος πολέμιός της;

6. Η Ε.Ε. έχει βγάλει επανειλημμένως αποφάσεις που καλεί την Ελλάδα να συμμορφωθεί προς το κοινοτικό δίκαιο και να επιτρέψει την λειτουργία και μη κρατικών-ιδιωτικών πανεπιστημίων. Πως σκέφτεται να αντιδράσει σε αυτές τις πιέσεις;

7. Ποιες είναι ακριβώς οι θέσεις του για την αναβάθμιση του πανεπιστημίου, όταν είναι κατά της αξιολόγησης καθηγητών και μαθητών ενώ παράλληλα χαϊδεύει και τα αυτιά όλων αυτών που κατ’ επανάληψη λεηλατούν τα ανώτατα ιδρύματά μας;

8. Ποια είναι η θέση του στο θέμα της ονομασίας της γείτονος χώρας;

9. Ποια η θέση του για την επίλυση του Κυπριακού;

10. Τέλος σε μία πρόσφατη συνέντευξη του στο κρατικό κανάλι το στέλεχος του κόμματος Στρατούλης είπε ότι προϋπόθεση για την συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητικά σχήματα θα είναι η έξοδος από το ΝΑΤΟ. Συμφωνεί με αυτή την άποψη; Αν ναι έχει σκεφτεί τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα έχει αυτή η αποχώρηση στα εθνικά μας συμφέροντα;

Δεν περιμένω βέβαια καμία σαφή απάντηση από τους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ. Πιθανόν να χαρακτηρισθώ ως ένας ανάλγητος νεοφιλελεύθερος, όμως για μένα είναι λογικές απορίες που τα ευχολόγια και ο καταγγελτικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα δεν απαντούν.

ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ;;;

«Όλοι στους δρόμους. Τη νίκη θα φέρουν οι κοινωνικοί αγώνες» καταλήγει σε ανακοίνωση του, όπου καλεί σε παλλαϊκό ξεσηκωμό τους εργαζόμενους για το ασφαλιστικό, ο Συνασπισμός. Μία ερώτηση μόνο. Την ανακοίνωση αυτή μήπως την συντάξανε πίνοντας καφεδάκι στην Μεγάλη Βρεττάνια;;;

ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Ίσως είναι πολύ νωρίς μια και δεν έχει περάσει μήνας από την εκλογή του στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, αλλά μέχρι τώρα ο Ιερώνυμος είναι ευχάριστη έκπλήξη. Μετά την δεκαετή θητεία Χριστόδουλου, με την μιντιοποίηση της εκκλησίας και τον εκτροχιασμό της σε ακραίες θέσεις και πράξεις, ο νέος Αρχιεπίσκοπος ακολουθεί ακριβώς αντίθετη στάση, αποτελώντας ουσιαστικά την σανίδα σωτηρίας της. Εμφανίζεται ενωτικός, σε αντίθεση με τον πολωτικό λόγο του μακαριστού, αποσαφηνίζει και οριοθετεί την λειτουργία της εκκλησίας και την διαχωρίζει από την πολιτική εξουσία. Χαρακτηριστική η φράση του στην ομιλία μετά την ενθρόνιση του “…Καθήκον της Εκκλησίας είναι να διατυπώνει λόγο και όχι να αμφισβητεί τους θεσμούς και να λαμβάνει πολιτικές θέσεις,… Η Εκκλησία δεν δικαιούται να στρατεύεται σε μια ιδεολογία και πολιτική απέναντι σε άλλη, γιατί τότε δεν θα είναι Εκκλησία, αλλά μία παράταξη…”. Πόσο διαφορετική σε ύφος και πνεύμα από ανάλογες τοποθετήσεις του μακαριστού! Σκέφτομαι ώρες ώρες ποια θα ήταν η αντίδραση του Χριστόδουλου σήμερα που το μακεδονικό έχει φθάσει σε οριακό σημείο. Είναι δεδομένο ότι θα διατυμπάνιζε την άποψη του από άμβωνα σε άμβωνα και θα έπραττε ανάλογα με τον Θεσσαλονίκης Άνθιμο διοργανώνοντας λαοσυνάξεις ανά την επικράτεια και φέρνοντας σε δύσκολη θέση την ελληνική διπλωματία (όποια είναι αυτή). Αντίθετα ο νέος Αρχιεπίσκοπος απλά δήλωσε το αυτονόητο “…σε κάθε περίπτωση θα ενεργήσουμε με σύνεση και με σοβαρότητα, όπως πρέπει…”

Τελευταία περίπτωση η υπόθεση του νέου μητροπολιτικού ναού και συνοδικού μεγάρου. Σε αντίθεση με τον μακαριστό που είχε θέσει ως ύψιστη προτεραιότητα στην ατζέντα του την εξεύρεση χώρου και την άμεση ανέγερση του ναού, νωπή ακόμα στην μνήμη η προσπάθεια του να διεκδικήσει τον χώρο του γηπέδου του Παναθηναϊκού στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ο νέος Αρχιεπίσκοπος “παγώνει τα σχέδια αυτά επιλέγοντας να δώσει βάρος κυρίως σε έργα κοινωνικού χαρακτήρα, όπως η δημιουργία κέντρων θεραπείας εξαρτημένων από τοξικές ουσίες.” Μήπως η αγωνία και η ευχή παράλληλα που είχα εκφράσει, με το τελευταίο από τα δύο post μου για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, “… να δω στην ηγεσία της εκκλησίας επιτέλους έναν ιεράρχη πράο, με ανοιχτό μυαλό, που αντιλαμβάνεται τις ανάγκες και τα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών, που δεν θα θέλει να παίξει ρόλο πολιτικό, μακριά από δογματισμούς, αφορισμούς και εθνική καπηλεία” πραγματοποιείται;

ΕΠΑΝΙΔΡΥΜΕΝΗ ΒΛΑΚΕΙΑ

Η Μαριέττα Γιαννάκου, υπό την πίεση των συνδικαλιστών, ως υπουργός παιδείας νομοθέτησε για ένα χρόνο υποχρεωτική εκπαίδευση πριν από το δημοτικό. Δεδομένου ότι η απόφαση αυτή πάρθηκε στο πόδι και κάτω από πίεση ήταν φυσικό να βρει τον κρατικό μηχανισμό τελείως απροετοίμαστο. Τα δημόσια νηπιαγωγεία είναι πολύ λίγα για να καλύψουν τις ανάγκες, ενώ για τα ιδιωτικά υπάρχει ασάφεια ως προς το πια πληρούν τις προϋποθέσεις να λειτουργήσουν ως νηπιαγωγεία και πια όχι. Στην προσπάθεια μου να πάρω μία επίσημη απάντηση από τους πλέον αρμόδιους απευθύνθηκα αρχικά στην Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της περιοχής μου και στην συνέχεια στο Υπουργείο όπου και με συνδέσανε με την σχετική υπηρεσία. Η απάντηση του απίστευτου αυτού γραφειοκράτη (υποτίθεται του πλέον αρμόδιου) στην ερώτηση μου τι θα ισχύσει με τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία ήταν ΔΕΝ ΞΕΡΩ!!! Εν τω μεταξύ η προθεσμία για εγγραφή στα δημόσια λήγει την Δευτέρα 3 Μαρτίου.

Κύριε Καραμανλή να χαίρεστε την επανίδρυση σας και …… Καληνύχτα σας.

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ

Επειδή η ανούσια γκρίνια και η μιζέρια μου την δίνουν στα νεύρα, και επειδή σε μία χώρα που πλήττεται από χιονοθύελλα για μία, δύο ημέρες κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια είναι φυσιολογικό να υπάρξουν και προβλήματα και λάθη και ατέλειες στον σχεδιασμό των επιχειρήσεων, πράγμα το οποίο βέβαια δεν θα πρέπει να συμβαίνει στις αναμενόμενες πυρκαγιές κάθε καλοκαιριού, παραθέτω το εύστοχο σχόλιο του Αντώνη Πανούτσου στην σημερινή Sportday:.

“…Πριν από μερικά χρόνια, ύστερα από καύσωνα στη Γαλλία δεκάδες άτομα είχαν χάσει τη ζωή τους. Δεν ξέρω πώς το είχαν αντιμετωπίσει τα γαλλικά Μέσα, αλλά δεν νομίζω με την υστερία των ελληνικών. Υποθέτω ότι κανένας δεν έγραψε «Ζούμε στο Γαλλιστάν» και κανένας δεν είπε στο Radio Paparien «Μόνο στη Γαλλία συμβαίνουν αυτά…». Διότι σε κάθε χώρα που υπάρχει λογική δημοσιογραφία το freak weather incident αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Κάτι που συμβαίνει στη χάση και στη φέξη και που καμία σοβαρή κυβέρνηση δεν ασχολείται να το αντιμετωπίσει, μια και θα απορροφήσει οικονομικούς πόρους που καλύτερα είναι να διατίθενται σε συνηθέστερες καταστάσεις. Η Γαλλία των μεγάλων ποταμών είναι λογικό να ασχολείται με αντιπλημμυρικά έργα και η Ελλάδα των καυσώνων με αναδασώσεις. Τα ανωτέρω για την υστερία με το τι κάνει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει καταστάσεις όπως η χθεσινή χιονόπτωση. Τι δηλαδή να κάνει για ένα φαινόμενο που εμφανίζεται στην Ελλάδα κάθε δύο χρόνια και κρατάει με τη βία τρεις μέρες; Εκτός από το να καθαρίσει μερικές οδικές αρτηρίες τίποτα δεν πρέπει να κάνει, ιδιαίτερα όταν ξέρει ότι σε ένα διήμερο τα χιόνια θα έχουν λιώσει στους δρόμους. Σε δεύτερη σκέψη, υπάρχει κάτι που η κυβέρνηση πρέπει να κάνει. Να τσακίσει στο πρόστιμο κάθε ηλίθιο που επιβαρύνει τον κρατικό μηχανισμό βγαίνοντας απροετοίμαστος στους δρόμους. .

Η είδηση της Κυριακής που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν το «Στην εθνική οδό έχει ακινητοποιηθεί όχημα που μέσα του είναι παγιδευμένο ένα ζεύγος και ένα βρέφος». Το οποίο, φυσικά, σημαίνει ότι ένα ή περισσότερα περιπολικά της Αστυνομίας ασχολήθηκαν να σώσουν ένα ζευγάρι με το μωρό τους που βγήκαν στην εθνική οδό μέσα σε ακατάλληλο για οδήγηση στο χιόνι όχημα. Επειδή το καταλαβαίνω ότι καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αφήσει τρεις πολίτες της να πεθάνουν επειδή βγήκαν στην εθνική με χιονοθύελλα, να σημειώσω κάτι που κάνει η γερμανική κυβέρνηση σε τέτοιες περιπτώσεις. Σε σώζει και αν έχεις ευθύνη επειδή πήρες ηλίθιο ρίσκο, σου στέλνει τον λογαριασμό της σωτηρίας. Ο οποίος, ιδιαίτερα σε επιχειρήσεις σωτηρίας ορειβατών, είναι ιδιαίτερα τσουχτερός. Πηγαίνοντας με το αυτοκίνητο του Τάκη Πουρναράκη για την εκπομπή στον Alpha είδαμε στην άκρη της Μεσογείων ένα κοινό αυτοκίνητο να έχει κολλήσει στο χιόνι και τον οδηγό με δύο αστυφύλακες να έχουν γονατίσει και να προσπαθούν να βάλουν τις αλυσίδες στις ρόδες. Μια καθ’ όλα ευρωπαϊκή εικόνα, που θα ολοκληρωνόταν ευρωπαϊκότερα αν, όταν του φόραγαν τις αλυσίδες, του έκοβαν και μια κλήση επειδή βγήκε στον δρόμο με ακατάλληλα εφοδιασμένο όχημα...”

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Ο Αλέξης Τσίπρας ανακηρύχθηκε σήμερα με συντριπτική πλειοψηφία πρόεδρος του Συνασπισμού. Είναι η δεύτερη φορά, μετά την ήττα του Μιχάλη Παπαγιαννάκη από τον Αλέκο Αλαβάνο το 2004, που ο Συνασπισμός χάνει την ευκαιρία να αποτελέσει την τρίτη εναλλακτική κυβερνητική πρόταση, σε συνεργασία βέβαια με κομμάτι τόσο του σοσιαλδημοκρατικού όσο και του ευρύτερου φιλελεύθερου χώρου. Ο Φώτης Κουβέλης, όπως και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης παλαιότερα, είχαν τις θέσεις εκείνες αλλά και την διάθεση να φέρουν την Αριστερά προς το κέντρο του πολιτικού σκηνικού, υιοθετώντας προοδευτικές πολιτικές (με την πραγματική έννοια του όρου) που θα μπορούσαν να αποτελέσουν την βάση για μία ρεαλιστική πρόταση κυβερνητικής συνεργασίας. Αντίθετα ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας είναι εκφραστές μίας Αριστεράς καταγγελλτικής, που επιζητεί την δημοσιότητα υποστηρίζοντας ακτιβιστικές ενέργειες στα όρια της νομιμότητας, μίας Αριστεράς φοβικής που προσπαθεί να κρύψει την σαθρότητα των επιχειρημάτων της κάτω από τον μπαμπούλα του νεοφιλελευθερισμού, μίας Αριστεράς που βρίθει ευχολογίων και αρέσκεται σε συνεργασίες με περιθωριακά γκρουπούσκουλα.

Δεν θα μου προκαλέσει καμία εντύπωση εάν η εκλογή Τσίπρα, που είναι ένα πρόσωπο επικοινωνιακό ενώ προωθείται και από τα ΜΜΕ, συνοδευτεί και από μία ταυτόχρονη εκτόξευση των ποσοστών του Συνασπισμού στις επόμενες δημοσκοπήσεις σε διψήφια νούμερα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Σε μία εποχή που Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζουν πάρα πολλά προβλήματα, το πιο εύκολο είναι να καταγγέλλεις. Ο δικομματισμός όμως, όπως είπε και ο Φώτης Κουβέλης στην ομιλία του, είναι σε τέλμα, όχι σε τέρμα. Για να οδηγηθεί σε τέρμα χρειάζονται ξεκάθαρες ρεαλιστικές προτάσεις, που κατά την άποψη μου δεν διαθέτει ο νέος πρόεδρος του Συνασπισμού.

MAKIS FACTS

Με βάση το chucknorrisfacts έχει δημιουργηθεί ελληνικό site με τα makis (Τριανταφυλλόπουλος) facts. Το ανακάλυψα από το χθεσινό On/Off της Ελευθεροτυπίας και πραγματικά έχει μερικά πολύ επιτυχημένα:

“Ποια η διαφορά του Μάκη με τον Τσακ Νόρις? Ο Μάκης ξέρει, ο Νόρις δέρνει για να μάθει.”

“Ο Μάκης δεν κοιμάται ... πατάει Pause”

“ο Μάκης τολμάει να πάει στο σπίτι του κρεμασμένου και να μιλάει για το σκοινί.”

“Δεν υπάρχουν πράγματα που ο Μάκης δεν ξέρει. Υπάρχουν πράγματα που απλά δεν τον ενδιαφέρουν”

“Όταν ανακαλυφθεί το γονίδιο της ηθικής θα φέρει το όνομά Του”

“Ο Μάκης έχει video με τον Παπανδρέου να προσχωρεί στον Όμιλο Πολιτικού Προβληματισμού του Βενιζέλου”

“Ο Μάκης ξέρει ποιος είναι ο Άγνωστος Στρατιώτης.

“Jesus saves. Makis records”

“O Θεός την έβδομη μέρα ξεκουράστηκε. Και άφησε τον Μάκη στη θέση του.”

“Ο Μάκης είπε στο Θεό για τη μαλακία που έκανε η Εύα...”

“Με τον Μάκη you can't win, you can't break even, you can't even quit the game (λέγε με Ζαχόπουλο)”

Περισσότερα στο http://www.makisfacts.com/