Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

ΠΕΡΙ ΜΗΔΕΝΙΚΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Το πως παρουσιάζεται μία είδηση από το τι ισχύει πραγματικά είναι πολλές φορές δύο πολύ διαφορετικά πράγματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόθεση της ασιτίας των μαθητών σε σχολείο της Αθήνας η οποία τελικά δεν επιβεβαιώθηκε από πουθενά. Σήμερα στο site του Νίκου Ευαγγελάτου παρουσιάζονται με πηχαίους τίτλους τα μηδενικά εκκαθαριστικά τα οποία πήραν κάποιοι υπάλληλοι του δημοσίου. Κάτω από το βαρύγδουπο “Ντoκουμέντο – Μηδενικοί Μισθοί στο δημόσιο” μας παρουσιάζονται 2 εκκαθαριστικά στα οποία ο πρώτος υπάλληλος δεν πήρε ούτε ένα ευρώ ενώ ο δεύτερος πήρε το ποσό των €5,84. “Απίστευτο!! Συνέβη και αυτό, στην Ελλάδα του μνημονίου: Όπως φαίνεται από εκκαθαριστικό μισθοδοσίας –που αποκαλύπτει σήμερα το Newsit- υπάλληλος του Δήμου Αχαρνών για τον μήνα Οκτώβριο δεν θα πληρωθεί ούτε ...λεπτό του ευρώ!!! “ κραυγάζει ο συντάκτης του άρθρου. Για να δούμε αναλυτικά όμως ένα εκκαθαριστικό για να δούμε πως προκύπτει αυτό το μηδενικό ποσό.

Στον δεύτερο μισθολογικό φάκελλο που παρουσιάζεται (η εικόνα από το newsit), της Ε.Λ., ο τακτικός μισθός της ανέρχεται στα 1.584 ευρώ (βασικές αποδοχές + επίδομα γάμου + επίδομα τέκνων + επίδομα θέσης + ειδική απασχόληση (;;;) ). Αν αφαιρέσουμε τις ασφαλιστικές εισφορές ύψους €270,29 τις αναδρομικές και τις υπέρ σωματίου κρατήσεις ύψους €180,89, το καθαρό προ φόρων εισόδημά της ανέρχεται στα €1.132,82 ευρώ. Προσπερνώ το γεγονός ότι κανονικά στα χρήματα αυτά θα έπρεπε να παρακρατηθεί και ο αναλογούν φόρος, και βλέπουμε ότι η κυρία αυτή έχει πάρει και τρία δάνεια, ένα από Ταμείο Παρακαταθηκών και δύο από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (με τα ευνοϊκά επιτόκια που τα έπαιρναν διαχρονικά οι ΔΥ). Το συνολικό μηνιαίο ύψος των δόσεων αυτών φτάνει €1.126,49. Στους ΔΥ οι δόσεις αυτών των δανείων αφαιρούνται από τους μισθούς και επομένως στο εκκαθαριστικό έχει γίνει και η ανάλογη παρακράτηση.

Άρα κύριοι του newsit το εκκαθαριστικό της κυρίας είναι μηδενικό λόγω του κακού μνημονίου ή επειδή η εν λόγω κυρία έχει κάνει κάκιστες επιλογές λαμβάνοντας δάνεια των οποίων η δόση ανέρχεται στο 71% των μικτών αποδοχών της; Πότε λοιπόν θα κοιταχτούμε στον καθρέπτη και θα δούμε ότι σε πολλές περιπτώσεις για τα δικά μας χάλια φταίνε τα δικά μας σφάλματα; Πότε θα καταλάβαιτε ότι ένας από τους λόγους που φτάσαμε ως εδώ είναι και η δημοσιογραφία την οποία εσεις ασκείτε;

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΑΛΙΝ RELOADED

Στην σημερινή συνέντευξη τύπου για τις κινητοποιήσεις των ερχόμενων ημερών λόγω της επικείμενης συζήτησης και ψήφισης του πολυνομοσχεδίου στην Βουλή η ΓΓ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα δήλωσε απερίφραστα:"Μπορεί να γίνει μια νέα αρχή αυτή την περίοδο για μια οργανωμένη αντεπίθεση που έχει ως στόχο, όχι μόνο την αλλαγή της μίας κυβέρνησης με μία άλλη, αλλά να έχει στόχο την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Να έρθει πιο κοντά στην πραγματικότητα η εργατική λαϊκή εξουσία, η λαϊκή οικονομία, η αποδέσμευση από την ΕΕ". Αυτά μόνο λίγες ημέρες μετά την συνέντευξη της στον Νίκο Χατζηνικολάου όπου δήλωσε για πρώτη φορά ανοιχτά ότι το ΚΚΕ επιθυμεί έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε. Η στάση τους βέβαια ήταν ξεκάθαρη στα μάτια μου από την αρχή αυτής της κρίσης όταν και έγραφα στις 11 Μαΐου 2010 στο post "Δέκα Μικροί Στάλιν":

"Το ΚΚΕ ήταν έτοιμο από καιρό και απλά περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να θέσει ζητήματα ανατροπής του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος, σαν ένα δεύτερο ημίχρονο ενός αγώνα που οι υπόλοιποι πιστεύαμε ότι είχε λήξει εξήντα χρόνια πριν. Η ένταση με την οποία σπρώχνει την κατάσταση προς τα άκρα ενεργώντας τις περισσότερες φορές στα όρια της νομιμότητας (αν και έχω την εντύπωση και δεν πρέπει να είμαι ο μόνος ότι τα περνάει σε πολλές περιπτώσεις) δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Περισσός δεν είναι διατεθειμένος να αφήσει την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε από τα μειονεκτήματα του δημοκρατικού μας συστήματος και την ασέβεια που επιδείξαμε όλοι μας (πολιτικοί και πολίτες) προς το σπουδαιότερο επίτευγμα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Την ελευθερία (έκφρασης, άποψης, δράσης κλπ.).

Είναι τραγικό με τα λάθη μας να δίνουμε την ευκαιρία να εμφανίζεται ως υπερασπιστής των αδυνάτων ένα κόμμα που είναι θιασώτης ενός από τα εγκληματικότερα και στυγνότερα καθεστώτα του 20ου αιώνα (σταλινικού), το οποίο έχει κατ’ επανάληψη δείξει την μονολιθικότητα του, την αυταρχικότητα του και την παντελή ασέβεια προς τις δημοκρατικές διαδικασίες με την στάση του στα περισσότερα ζητήματα.

Είναι ολοφάνερο ότι οι δέκα μικροί στάλιν που κατοικοεδρεύουν στον Περισσό (Αλέκα, Κανέλλη, Μαΐλλης, Παφίλης, Κολοζώφ, Μαυρίκος, Μανουσογιαννάκης κλπ.) θεωρούν ότι ήρθε η ώρα να πάρουν την ρεβάνς τους. Οφείλουμε όλοι οι υπόλοιποι να αντιδράσουμε, όχι βέβαια με τις δικές τους τακτικές, διαμορφώνοντας μία κοινωνία με σεβασμό των δικαιωμάτων όλων, ισότητας απέναντι στους νόμους, διαφάνειας, η οποία θα μας ενθαρρύνει να αναπτύξουμε δημιουργικά τα ταλέντα και τις ικανότητες μας. Η διαμόρφωση μίας τέτοιας κοινωνίας θα νικήσει οριστικά τους νοσταλγούς του Στάλιν οδηγώντας τους στο περιθώριο."

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ

Ο Μπάρμπα-Θύμιος Λυμπερόπουλος απόλυτος άρχων της ελληνικής κίτρινης φυλής

και ο στρατηγός Wojciech Jaruzelski απόλυτος άρχων και δικτάτορας της Πολωνίας για μία δεκαετία

Κοινή φυσιογνωμία και πρακτικές.

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΡΔΗΣ

Απεργία διαρκείας στα ΕΛΠΕ των 18 μισθών.

Απεργία των τελωνιακών υπαλλήλων όπου Τ.Ε μετά από 17 χρόνια υπηρεσία έφτανε τα 3.2000 ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα ΔΕΤΕ.

Απεργία στα Μ.Μ.Μ. συμπεριλαμβανόμενου του ΗΣΑΠ των 56.000 ευρώ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ των 50.000 ευρώ μέσο μισθό.

Απεργία και καταλήψεις στα Υπουργεία με πρώτο πρώτο αυτό των Οικονομικών των περίεργων και ευφάνταστων επιδομάτων.

Απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ των υπαλλήλων αποκομιδής απορριμάτων που εργάζονται στα γραφεία.

Απεργίες των ιδιοκτητών ταξί και φορτηγών, των φαρμακοποιών, των δικηγόρων και πάσης φύσεως επαγγελματιών κλειστών επαγγελμάτων.

Αυτό που ζούμε τον τελευταίο καιρό είναι η επανάσταση των βολεμένων αυτού του κακόγουστου αστείου που λέγεται μεταπολιτευτικό ελληνικό κράτος. Αν τους έδινα ένα τίτλο αυτός θα ήταν ο στίχος από τραγούδι του Νίκου Πορτοκάλογλου

“ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΡΔΗΣ”.

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΡΟΠΟΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ

Μου ήρθε στο mail η ακόλουθη ενδιαφέρουσα πρόταση για τροποποίηση του ακινήτου μου ώστε να εξαιρεθώ της καταβολής του νέου τέλους:

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011

ΒΟΛΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ

Του Γιάννη Πρετεντέρη στα σημερινά Νέα:

"Νομίζω ότι τα βάσανα μας φτάνουν στο τέλος τους. Κι επειδή κάποιοι μπορεί να μην το πήραν χαμπάρι, οφείλω να γνωστοποιήσω ότι στην Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίστηκε να δημιουργηθεί “ενας συνασπισμός κατα του νεοφιλελευθερισμού” σύμφωνα με δήλωση του ίδιου του προέδρου του Αλέξη Τσίπρα.

Ποιοι θα μετέχουν στον συνασπισμό εξουσίας υπό τον Τσίπρα δεν είναι ακόμα σαφές. Αντιθέτως στην Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή μετέχουν εκπρόσωποι από το ΣΥΝ και από άλλες δέκα (!) συσνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ προστιθεμένων και πεντέξι που εκπροσωπούν τους “ανένταχτους” – αλλά αφού είναι ανένταχτοι τότε τι δουλειά έχουν σε ένα κομματικό όργανο εκπροσωπώντας, μάλιστα, και τους άλλους ανένταχτους.

Θέλω να ελπίζω ότι με τόσο κόσμο στην Επιτροπή αποκλείεται να μην βρέθηκε μία θέση και για την προσφιλή μου Ομάδα “Ρόζα” η οποία είχε αποκλειστεί από κάτι προηγούμενες διαδικασίες – το “Ρόζα” υποθέτω εκ της Λούξεμπουργκ και όχι εκ του Μητροπάνου.

Ερώτημα. Αυτοί όλοι αποτελούν τον συνασπισμό εξουσίας ή θα έλθουν και άλλοι; Δεν το γνωρίζω. Με δεδομένο όμως ότι την έχουν ήδη κάνει και ο Αλαβάνος και ο Κουβέλης, τότε μάλλον θα πρέπει να φωνάξουν και κανέναν ακόμη αν είναι να στηθεί κοτζάμ συνασπισμός. Ακόμη περισσότερο που (σύμφωνα με τη δήλωση Τσίπρα) ο συνασπισμός θα είναι μεν εξουσίας αλλά κατά του νεοφιλελευθερισμού. Δεν θέλει, δηλαδή, να κυβερνήσει (“εύκολα τάζεις, δύσκολα βάζεις” που λέει και ο Τζίγγερ) αλλά να καταγγείλει. Τώρα τι σόι συνασπισμός εξουσίας είναι αυτός που αντιμετωπίζει τη διακυβέρνηση ως μέθοδο καταγγελίας, δεν το γνωρίζω.

Και τι ακριβώς θα καταγγείλουν; Εδώ σε θέλω κάβουρα. Είμαι βέβαιως πως αν έβαζες διαγώνισμα στην Επιτροπή με θέμα “Τι είναι ο νεοφιλελευθερισμός” αποκλείεται να έβρισκες δύο συντρόφους που να δώσουν την ίδια απάντηση. Διότι αν είχαν όντως επίγνωση τι σημαίνει νεοφιλελευθερισμός, αποκλείεται να ξεσηκώνονταν εναντίον του στην Ελλάδα.

Να μιλάς για νεοφιλελευθερισμό σε μία χώρα όπου το μίσο ΑΕΠ ανήκει στο Δημόσιο, όπου το κράτος μετράει ένα εκατομύριο υπαλλήλους, όπου οι δημόσιες επιχειρήσεις χρηματοδοτούν τα συνδικάτα, όπου δραστηριοποιούνται περισσότερες από δεκαπέντε χιλιάδες οργανισμοί ή φορείς κι όπου η επιχειρηματικότητα θεωρείται περίπου πινικό αδίκημα μοιάζει σαν να στήνεις κίνημα εναντίον των νεροποντών στην Σαχάρα – δεν υπάρχουν.

Με άλλα λόγια ο υποτιθέμενος νεοφιλελευθερισμός δεν είναι πάρα ένας βολικός εχθρός για να μαζευτούν τόσες συνιστώσες στην Συντονιστική Επιτροπή. Μαζί με μερικούς ακόμη βολικούς εχθρούς στην κατασκευή των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ (και η Αριστερά γενικότερα) διαπρέπει.

Αρκεί αυτό για να κυβερνήσουν την χώρα; Δεν νομίζω. Και μάλλον ευτυχώς..."

Σάββατο 2 Ιουλίου 2011

ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ – ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα τα οποία περιλαμβάνονται στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και τον εφαρμοστικό νόμο είναι αυτό των αποκρατικοποιήσεων-ιδιωτικοποιήσεων. Θεωρείται μάλιστα σημείο κλειδί στην προσπάθεια της χώρας να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό της που με την σειρά του θα επηρεάσει θετικά την πορεία του χρέους. Διαχρονικά η πολιτική ελίτ δεν είχε την διάθεση να προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς στον τομέα αυτό, εκτός βέβαια από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 90-93 που πολεμήθηκε αγρίως τόσο από την αξιωματική και την ελάσσονα αντιπολίτευση όσο και από την εσωκομματική συμπεριλαμβανομένου και του σημερινού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, παρά το γεγονός ότι ορισμένοι πολιτικοί και αρκετά περισσότεροι αρθρογράφοι το επισήμαναν με έμφαση εδώ και είκοσι περίπου χρόνια. Ένας από αυτούς ήταν και ένας θείος μου ο Χρήστος Παπαλεξάνδρου, που επηρέασε σε σημαντικό βαθμό την σκέψη μου όσον αφορά τουλάχιστον τα οικονομικά θέματα, ο οποίος σε μία σειρά άρθρων του (τα οποία βρήκα τυχαία ανάμεσα στις φοιτητικές μου σημειώσεις) στην Ναυτεμπορική, στο Εξπρές και στην Ημερησία από το 1993 έως και το 1996 εκφράζει την αναγκαιότητα των ιδιωτικοποιήσεων για την ανάπτυξη της χώρας. Ενδεικτικοί οι τίτλοι του: “Σμίκρυνση του Κράτους σημαίνει ανταγωνιστική και σταθερή ανάπτυξη” εφημ. Ναυτεμπορική 20/1/1996, “Η μη αποκρατικοποίηση τροχοπέδη για την ευρωπαϊκή προσέγγιση” εφημ. Ναυτεμπορική 4/11/1995, “Αποκρατικοποίηση σημαίνει ανάπτυξη” εφημ. Εξπρές 17/12/1995, “Η αποκρατικοποίηση μοναδική λύση στο αδιέξοδο” εφημ. Ναυτεμπορική 28/5/1993 και “Ανάγκη επιτάχυνσης των ιδιωτικοποιήσεων” την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 1995 στην Ημερησία που παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο:

"Ανάγκη επιτάχυνσης των ιδιωτικοποιήσεων

Γράφει ο Χρήστος Παπαλεξάνδρου

Στην δύσκολη και ανηφορική πορεία της ελληνική οικονομίας προς την οικονομική και νομισματική ενοποίηση, η ονομαστική και πραγματική σύγκλιση αποτελεί μία βασική διαδικασία κλειδί για την νομισματική σταθερότητα και την αντιμετώπιση των βασικών μακροοικονομικών και διαρθρωτικών προβλημάτων, η οποία είναι αναγκαία για την ικανοποίηση των βασικών κριτηρίων για την ευρωπαϊκή προσέγγιση. Χρειάζεται συναλλαγματική και νομισματική σταθερότητα τα δύσβατα χρόνια της συνοχής για την μείωση των δημοσιονομικών και εξωτερικών ελλειμμάτων, του πληθωρισμού, σταθεροποίηση του δημοσίου χρέους και διαχρονική συρρίκνωση του από υψηλό επίπεδο 114% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος.

Για να δυνηθεί το σύστημα της ελληνική οικονομίας και να κοινωνίας να συμπορευθεί με τους εταίρους στην οικονομική και νομισματική ένωση, πρέπει να αντιμετωπίσει θετικά το πρώτο και βασικό πρόβλημα της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Η μείωση των κρατικών δαπανών, όσο και η αύξηση των δημοσίων εσόδων, είναι ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα στην δημοσιονομική διαδικασία. Οι κρατικές δαπάνες είναι και ανελαστικές και καταναλωτικές κάτι που καθιστά το πρόβλημα αυτό ακόμα δυσχερέστερο.

Η τρίτη κατά σειρά μεγέθους είναι η δαπάνη επιδοτήσεων – επιχορηγήσεων, που μπορεί να συμβάλει σε μεγαλύτερη έκταση, στη συρρίκνωση των δαπανών της δημοσιονομικής διαχείρισης εάν προχωρήσει με γρηγορότερο βηματισμό η αποκρατικοποίηση /ιδιωτικοποίηση /μετοχοποίηση και ενισχυθούν οι διαδικασίες οι σχετικές, στον χώρο των προβληματικών κρατικών επιχειρήσεων και των ΔΕΚΟ. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πιθανό στον δημοσιονομικό ορίζοντα καθώς οι διαδικασίες αυτές προχωρούν με βήμα σημειωτόν, με αποτέλεσμα οι δημοσιονομικές δαπάνες να αυξάνονται αντί να ελαττώνονται. Πρέπει να τονιστεί στο σημείο αυτό ότι οι διαδικασίες αποκρατικοποίησης δρουν αμφίπλευρα στην δημοσιονομική διαχείριση, με μείωση των δαπανών και αύξηση των εσόδων.

Δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυναμική των αποκρατικοποιήσεων στο πρακτικό επίπεδο μειώνει τις επιδοτήσεις /επιχορηγήσεις προς τις προβληματικές και υπερχρεωμένες επιχειρήσεις του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων που συντηρούν πλασματικές θέσεις εργασίας, που σε τελευταία ανάλυση επιβαρύνουν τις κρατικές δαπάνες και εμποδίζουν τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα να μειωθούν και να επιτρέψουν στην δημοσιονομική διαχείριση να εμφανίσει λειτουργικά πλεονάσματα, αναγκαία για την συρρίκνωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Οι δημόσιες δαπάνες στα πλαίσια του προϋπολογισμού διατηρούνται σε υψηλότερα επίπεδα κάτι που πρέπει να ανησυχήσει το δημοσιονομικό επιτελείο, ώστε να επέμβει για την συγκράτηση των δαπανών που δυστυχώς αυξάνονται σε μεγαλύτερη αύξηση από αυτή των εσόδων, τα οποία εμφανίζουν σημαντική βελτίωση. Η συρρίκνωση του κράτους με βάση τις διαδικασίες αποκρατικοποίησης και ειδικότερα με τον περιορισμό των επιχειρηματικών πρωτοβουλιών του ευρύτερου δημοσίου τομέα, αποτελεί τω όντι, καθοριστική επιλογή για την εξυγίανση και τον γενικότερο εκσυγχρονισμό των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του δημοσίου, που στερείται ορθολογικού management και είναι φυσικό επί μακρόν χρονικό διάστημα να παράγουν μόνο ελλείμματα.

Η διαχρονική συρρίκνωση της δημόσιας διοίκησης συνιστά μία δυναμική επιλογή προς την σωστή κατεύθυνση, κάτι που δυστυχώς πολύ δύσκολα μπορεί να ενεργοποιηθεί από το πολιτικό σύστημα.
Η αποκρατικοποίηση /ιδιωτικοποίηση /μετοχοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων είναι η δυναμικότερη επιλογή για τις ελλειμματικές δημόσιες επιχειρήσεις που αποτελούν μονοπώλιο ή ολιγοπώλιο."

Δεκαέξι χρόνια μετά το πιο πάνω άρθρο και είμαστε ακόμα στο σημείο μηδέν μια και οι προβληματικότερες και πιο ζημιογόνες επιχειρήσεις του δημοσίου με προεξέχοντα τον ΟΣΕ μας επιβαρύνουν με δεκάδες δισεκατομμύρια ετησίως.