ΣΕ ΠΟΙΩΝ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ;

Διάβασα στην χθεσινή Καθημερινή ότι ο νέος Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κύριος Γεώργιος Προβόπουλος θεωρεί ότι μπορούμε να αποφύγουμε την ανώμαλη προσγείωση της οικονομίας μας, μέσω της τόνωσης της προσφοράς. Αυτή η τόνωση μπορεί να επιτευχθεί κατά τον κύριο Προβόπουλο “εάν πραγματοποιηθεί ένα κύμα διαρθρωτικών προσαρμογών, μεταρρυθμίσεων δηλαδή στη δομή της οικονομίας, στη δημόσια διοίκηση, στην παιδεία κ.λπ., που θα έχουν μια ευρύτερη πολιτική και κοινωνική στήριξη, η οικονομία θα αποκτήσει τον δυναμισμό που θα της επιτρέψει να διατηρήσει την αναπτυξιακή ορμή παρά τις διεθνείς αντιξοότητες. Διότι θα πρόκειται για μεταρρυθμίσεις που θα λύνουν χρόνια και επείγοντα προβλήματα και θα απελευθερώνουν τις παραγωγικές δυνάμεις που σήμερα είναι αιχμάλωτες αναχρονιστικών πολιτικών και πρακτικών”. Νομίζω ότι κανείς σώφρον δεν διαφωνεί με τις πιο πάνω διαπιστώσεις του νέου διοικητή της Κεντρικής μας τράπεζας. Αναρωτιέμαι όμως σε ποιών τα αυτιά απευθύνεται.

Της κυβέρνησης μήπως; Μα αυτοί αποδείχτηκαν στην πράξη ανίκανοι να πραγματοποιήσουν έστω και μία διαρθρωτική αλλαγή μέσα στα 4,5 χρόνια της διακυβέρνησης τους (μίας διακυβέρνησης που ουσιαστικά γίνεται χωρίς σοβαρό πολιτικό αντίπαλο). Αποδείχτηκε ότι δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν, να αλλάξουν τα κακώς κείμενα που υποτίθεται ότι πολεμούσαν από την αντιπολίτευση όλα αυτά τα χρόνια. Δεν δημιουργήθηκε ούτε ένα κίνητρο για να προσελκύσει νέες επενδύσεις (η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων ουσιαστικά εκμηδενίστηκε από την δημιουργία άλλου είδους φορολογήσεων όπως το ΕΤΑΚ), η γραφειοκρατία γιγαντώνεται μέρα με την μέρα, η ανελαστικότητα της εργατικής νομοθεσίας παρέμεινε στα ίδια απαγορευτικά για νέους (ξένους και ημεδαπούς) επενδυτές επίπεδα, ενώ και το μέχρι πρότινος προνομιακό πεδίο του κυρίου Καραμανλή και της κυβέρνησης του, αυτό της διαφθοράς, έχει πλέον καταρρεύσει με όσα βγαίνουν στην επιφάνεια καθημερινά και αποδεικνύουν περίτρανα πως γίνονται οι δουλειές στο Ελλάντα είτε με γαλάζιους είτε με πράσινους κυβερνώντες. Η ξεφτίλα πλέον έχει πάρει και πανευρωπαϊκές διαστάσεις, με την μαμά Siemens να δηλώνει ότι τα μεγαλύτερα πακέτα ερχόντουσαν προς τα μέρη μας, ενώ και τον κύριο Θαπατέρο να παραπονιέται στον κύριο Καραμανλή για την αντιμετώπιση που τυγχάνουν οι ισπανικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται (ή θέλουν να δραστηριοποιηθούν) στην Ελλάδα.

Της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Τούτοι δω έχουν χάσει πλέον το μπούσουλα και δεν ξέρουν προς τα πού κατευθύνονται. Ενώ θα μπορούσαν να επενδύσουν πάνω σε συγκεκριμένα επιτεύγματα, και να απομονώσουν και να καταδικάσουν τα κακώς κείμενα, της περιόδου Σημίτη, αναπτύσσουν μία παλαιοπασοκική ρητορική, δηλώνουν ότι θα ακυρώσουν όλες τις αποφάσεις της κυβέρνησης, ακόμα και αυτές που κινούνται στην σωστή κατεύθυνση (όπως η πώληση του ΟΤΕ), λησμονώντας όμως ότι ζούμε στο 2008 και όχι στο 1978, με τον Γιωργάκη να έχει κάνει τέτοιες κολοτούμπες, από το 2004, σε θέσεις και προτάσεις που θα τις ζήλευε ακόμα και ο Ιωάννης Μελισσανίδης.

Του Συνασπισμού; Τούτοι δω μόλις ακούσουν για παραγωγικότητα και διαρθρωτικές αλλαγές βγάζουν σπυριά, βροντοφωνάζοντας την προοδευτικότητα τους μέσω της συντήρησης της υπάρχουσας νοσηρής πραγματικότητας (σε όλους τους τομείς και δραστηριότητες ανεξαιρέτως).

Των περισσότερων επιχειρηματικών κολοσσών; Μα πάρα πολλοί από τους έλληνες επιχειρηματίες κάνουν deals με το δημόσιο και κερδίζουν από την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης. Γιατί να επιζητούν άνοιγμα των αγορών και υγιή ανταγωνισμό που θα θέσει εν κινδύνω τα συμφέροντα τους, τα οποία διασφαλίζονται πλήρως από το υπάρχων καθεστώς;

Της πλειοψηφίας των πολιτών; Μα οι πολλοί είναι δεδομένο ότι βολεύονται με το μέτριο και το μόνιμο. Επιθυμούν μέτριες σπουδές χωρίς καμία αλλαγή που θα τους ξεβολέψει, επιθυμούν διορισμό στο δημόσιο και ασφάλεια παρά το γεγονός ότι η επαγγελματική απαξίωση είναι αναπόφευκτη, επιθυμούν την διατήρηση κάθε αντιπαραγωγικού και συντεχνιακού προνομίου παρά το γεγονός ότι όλα αυτά αποτελούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη της χώρας μας.

Δυστυχώς στην Ελλάδα οι προτάσεις του κυρίου Προβόπουλου είναι δεδομένο ότι θα πέσουν στο κενό. Θα χτυπηθεί από παντού, για δίκαια και άδικα όπως ο προκάτοχος του, επειδή τόλμησε να αναφέρει τα αυτονόητα. Δυστυχώς η πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί την διαβίωση του (για να θυμηθώ και ένα παλιό και εύστοχο σχόλιο του Αλέξη Παπαχελά) “σε ένα ανανεωμένο σοβιετικό μοντέλο, μόνο που αντί για LADA θα έχουμε ΒΜW και αντί για ντάτσα, μεζονέτα”.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΟΛΟΓΙΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΤΑ 7% ΠΕΡΙΠΟΥ

Αύξηση των τιμολογίων της κατά 7% περίπου, η οποία θα φθάνει πάνω από 8% στα βιομηχανικά τιμολόγια, προανήγγειλε η ΔΕΗ. Η τιμή του φυσικού αερίου, της κρατικής ΔΕΠΑ, έχει ανέβει κατά 37% περίπου σε σχέση με πέρυσι, μια και η σύμβαση με τον “φίλο”, (σύμμαχο, σωτήρα κατά Λιακόπουλο) Πούτιν, προβλέπει άμεση εξάρτηση του με την τιμή του πετρελαίου. Μετά από όλα αυτά κύριε Φώλια και λοιποί κυβερνητικοί πολιτικάντηδες έχετε ακόμα το θράσος να κατηγορείτε τις ιδιωτικές επιχειρήσεις ότι ευθύνονται για την ακρίβεια;;;;

ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΖΩΝΗ: ΑΠΟ ΕΝΙΑΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ ΣΕ ΕΝΙΑΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΑΚΑΘΑΡΣΙΑΣ

Τον τελευταίο καιρό και στην προσπάθεια μου να γυμνασθώ λιγάκι, όποτε βέβαια μου το επιτρέπουν οι διάφορες επαγγελματικές και προσωπικές υποχρεώσεις, ασχολούμαι με την ποδηλασία. Ξεκινώ από τον Άλιμο που μένω και κινούμαι προς το Τροκαντερό. Προχθές Σάββατο αποφάσισα να αλλάξω κατεύθυνση και να πάω προς την Γλυφάδα. Σκέφτηκα, ότι αν πάρω τον πεζόδρομο δίπλα από τις γραμμές του τραμ, δεν θα έχω κανένα πρόβλημα και δεν θα χρειασθώ να μπω καθόλου στην παραλιακή όπου η ζωή μου θα ήταν υπό συνεχή απειλή. Τι το ήθελα. Ενώ μέχρι την είσοδο του Αγίου Κοσμά έφτασα σχετικά εύκολα, από εκεί και πέρα και μέχρι περίπου τις εγκαταστάσεις της ιστιοπλοΐας η κατάσταση ήταν τραγική. Το πεζοδρόμιο σταδιακά άρχιζε να μικραίνει και κάποια στιγμή γινόταν μία στενή λωρίδα, πινακίδες ξαφνικά εμφανιζόντουσαν μπροστά μου, γυαλιά από σπασμένα μπουκάλια ήταν διάσπαρτα στο πεζοδρόμιο. Αναγκαζόμουν κάθε τρεις και λίγο να μπαίνω στην λεωφόρο Ποσειδώνος με πραγματικό κίνδυνο της ζωής μου, μια και οι περισσότεροι οδηγοί έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Παράλληλα σε όλη την διαδρομή εμφανέστατη ήταν η εγκατάλειψη, ξερά χόρτα και σκουπίδια που κανένας δεν φρόντισε να καθαρίσει.

Αλήθεια σε ποιο ακριβώς στάδιο βρίσκεται η περίφημη ενοποίηση της παραλιακής ζώνης από το Μικρολίμανο μέχρι την Βάρκιζα (η περίφημη ενιαία διαδρομή περιπάτου και ποδηλασίας) που οραματιζόταν η τέως Υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης κυρία Πετραλιά και μας διένειμε σε φυλλάδια προεκλογικά;

Υ.Γ. Το ερώτημα το έθεσα και στο Υπουργείο Τουρισμού. Εάν μου απαντήσουν θα το αναρτήσω στο blog.

ΣΑΘΡΟ ΑΠ’ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΠΙΑΣΕΙΣ

Η φαιδρότητα του ελληνικού κράτους και των ελλήνων γραφειοκρατών είναι εμφανέστατη σε κάθε λειτουργία του. Είναι τέτοιος ο παραλογισμός τους που σε οδηγούν στα όρια σου.

Πάρτε για παράδειγμα την υπόθεση του κτηματολογίου. Ξεκινάνε οι διαδικασίες κτηματογράφησης στην πλειονότητα των δήμων της Αττικής και της Θεσσαλονίκης καθώς και τις πρωτεύουσες όλων των νομών της επικράτειας, και ακόμα οι υπάλληλοι των κτηματολογικών γραφείων δεν είναι πλήρως εκπαιδευμένοι για να απαντήσουν στα πολλά ερωτήματα που ανακύπτουν. Τι θα γίνει με τα αυθαίρετα; Θα δηλωθούν ή όχι; Εάν ναι δεν θα είναι ένας πλάγιος τρόπος νομιμοποίησης τους; Αν όχι δεν θα υπάρχει ανακολουθία με τις αντίστοιχες δηλώσεις του Ε9; Πως στο διάβολο θα αντιμετωπισθούν περιοχές που ενώ θα έπρεπε, βάσει των δηλώσεων, να είναι ελεύθερες από κτίσματα, οι περίφημες αεροφωτογραφίες θα εμφανίζουν ολόκληρα προάστια με βίλες και μεζονέτες; Τι θα γίνει με τους ομογενείς οι οποίοι δεν έχουν πληρεξούσιους τους στην Ελλάδα για να τους ενημερώσουν και να δηλώσουν τα ακίνητα τους; Θα τους τα αρπάξει μετά το πέρας της κτηματογράφησης το κράτος; Αν ναι δεν θα πέσει μία τέτοια ενέργεια στα ευρωπαϊκά δικαστήρια όπου αναπόφευκτα θα καταφύγουν οι θιγόμενοι;

Άλλο παράδειγμα φαιδρότητας είναι η χρηματοδότηση των κομμάτων. Ένα θέμα που συζητείται έντονα από χθες λόγω της SIEMENS και της χρηματοδότησης του ΠΑΣΟΚ με πλάγιο τρόπο. Κάτσανε οι εθνοπατέρες στην βουλή και ψήφισαν ένα νόμο για την χρηματοδότηση των κομμάτων ο οποίος είναι έτσι φτιαγμένος ώστε να δυσκολεύει σε πολύ μεγάλο βαθμό την (ούτως ή άλλως δύσκολη) εξεύρεση πόρων από τα μικρά εξωκοινοβουλευτικά κόμματα και ουσιαστικά να διασφαλίζει την ζωή των υπαρχόντων αναξιόπιστων κομματικών μηχανισμών, ένας νόμος ο οποίος ουσιαστικά σε αναγκάζει να καταφύγεις στην μαύρη (πλάγια, όπως θέλετε) χρηματοδότηση, και είναι οι πρώτοι που τον καταπατήσανε. Το 1.000.000 μάρκα είναι ψίχουλα (420.000 ευρώ ούτως ή άλλως είναι 5-10 σποτάκια στην τηλεόραση σε prime time, ουσιαστικά δηλαδή τίποτα μπροστά στις υπέρογκες προεκλογικές δαπάνες των μεγάλων κυρίως κομμάτων) μπροστά στα ποσά που έχουν βάλει στα ταμεία τους τα μεγάλα κόμματα, με τρόπους πολλούς και διάφορους.

Τελευταίο παράδειγμα, στο οποίο είχα προσωπική εμπλοκή, το θέμα των νηπιαγωγείων. Όπως είχα αναφέρει και σε παλαιότερο post μου σύμφωνα με νόμο επί υπουργίας Γιαννάκου (κατόπιν σφοδρών πιέσεων των γνωστών συνδικαλιστών) καθίσταται υποχρεωτική η φοίτηση στο νηπιαγωγείο. Μεταβατική περίοδος ορίσθηκε αυτή που μόλις τελείωσε ενώ από το 2008-2009, σύμφωνα με αυτή την απόφαση, οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί, και οι βρεφονηπιακοί σταθμοί των δήμων, δεν μπορούν να εκτελέσουν χρέη νηπιαγωγείων. Τα προβλήματα όμως που ανακύπτουν είναι δύο. Πρώτον, οι περισσότεροι δήμοι δεν έχουν την υλικοτεχνική υποδομή (κοινώς αίθουσες) για να απορροφήσουν τα νηπιάκια, ενώ και τα περισσότερα ιδιωτικά δημοτικά σχολεία έχουν μόνο ένα τμήμα, και δεν καλύπτονται έτσι οι αυξημένες ανάγκες. Τι διάβολο θα κάνουν οι γονείς που θα μείνουν ξεκρέμαστοι; Σε ποιο σχολείο θα πάνε τα παιδιά τους; Ή αν όπως είπε η αντινομάρχης Αθηνών το υπουργείο βγάλει απόφαση για ακόμα ένα χρόνο παράταση (αμάν αυτές οι παρατάσεις σε όλα!!!), ποιος θα αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες παιδικών σταθμών που έχασαν πολλά παιδάκια γιατί οι γονείς τους δεν ήθελαν να βρίσκονται σε κατάσταση αβεβαιότητας; Δεύτερον, πως είναι δυνατόν να έρχεται και να επιβάλει το υπουργείο Παιδείας αποφάσεις σε ιδρύματα και επιχειρήσεις που δεν υπάγονται σε αυτό, όταν το αρμόδιο Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, στο οποίο υπάγονται οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί, δεν έχει τροποποιήσει τίποτα, και οι άδειες που έχει εκχωρήσει επιτρέπει να εγγραφούν σε αυτά παιδιά μέχρι και 5 χρονών;

Τι να πω. Το ελληνικό κράτος, αυτό που δημιουργήσανε οι διαχρονικοί κομματικοί γραφειοκράτες, είναι σαθρό από όπου και αν το πιάσεις. Έτσι όπως το κάνανε ας το τρίψουν στην μούρη τους.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

Προσπαθούμε τις τελευταίες ημέρες να μάθουμε πως ακριβώς θα δηλώσουμε τα ακίνητα μας στο Εθνικό Κτηματολόγιο. Από τις οδηγίες και μόνο βλέπεις τον παραλογισμό σε όλο του το μεγαλείο. Το πάγιο τέλος είναι 35 ευρώ για τα ακίνητα και 20 ευρώ για τους βοηθητικούς χώρους με χιλιοστά επί του οικοπέδου. Το τέλος όμως όπως ρητά αναφέρεται στις οδηγίες είναι ανά δικαίωμα. Αν έχεις δηλαδή ένα σπίτι μισό μισό με την γυναίκα σου θα πληρώσεις 70 ευρώ για το συγκεκριμένο ακίνητο (35 ευρώ ο σύζυγος και άλλα 35 η σύζυγος). Τι λέτε ρε ξεδιάντροποι. Τόσα σας λείπουν;; Αφού φαγώθηκαν τα χρήματα από τα ΚΠΣ, για τα οποία κανείς ποτέ δεν λογοδότησε, σήμερα πλήρωνε τα σπασμένα έλληνα πολίτη. Ντροπή σας!!!

ΠΕΡΙ ΣΕΙΣΜΩΝ ΣΕΙΣΜΟΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΗΣ

Δηλώνω ευθείς εξ’ αρχής ότι είμαι άσχετος όσον αφορά την σεισμολογία. Δεν γνωρίζω αν είναι δυνατόν να προβλεφθεί ένας σεισμός ή όχι. Δεν γνωρίζω αν θα υπάρξει ποτέ δυνατότητα να γίνει μία τέτοια πρόβλεψη. Δεν γνωρίζω τι ρόλο μπορεί να παίξει τελικά η δυνατότητα μίας τέτοιας πρόβλεψης, αν θα είναι για καλύτερο ή για χειρότερο (να βγούμε από τα σπίτια μας την ώρα του σεισμού; και αν δεν γίνει εκείνη την ώρα και γίνει 2 ώρες αργότερα; 6 ώρες αργότερα; 1 ημέρα αργότερα; η ακόμα χειρότερα 6 ώρες νωρίτερα;). Αυτό όμως που με εξοργίζει είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται η ομάδα ΒΑΝ του κυρίου Βαρώτσου και οι υποστηριχτές της από την πλειονότητα των σεισμολόγων της χώρας. Άσχετα αν συμφωνούν ή όχι με μία επιστημονική έρευνα δεν δικαιούνται να την απαξιώνουν. Οφείλουν να διατυπώσουν τις ενστάσεις τους, τις αντιρρήσεις τους, να προβάλλουν τα δικά τους επιχειρήματα που αντικρούουν την αντίθετη άποψη. Το να βγαίνουν όμως, όπως ο κύριος Σταυρακάκης, και να λένε ότι ο κύριος Βαρώτσος δεν δημοσίευσε την έκθεση του σε κάποιο επιστημονικό περιοδικό, αλλά απλά την ανέβασε σε “κάποια” ιστοσελίδα (σε κάποιο προσωπικό site ή blog φαντάστηκα όταν το άκουσα σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ) ενώ η έκθεση του είναι αναρτημένη στο επίσημο site του Πανεπιστημίου Cornell (το οποίο είναι ένα από τα 7 καλύτερα πανεπιστήμια των Η.Π.Α. τα λεγόμενα Ivy League Schools) είναι πάρα πολύ μικρό εκ μέρους τους. Θα μπορούσαν αντί να απαξιώσουν την μελέτη και το τόπο δημοσίευσης της, να έλεγαν ότι δεν τους κοινοποιήθηκε ποτέ. Θα μπορούσαν να πουν ότι δεν ανέφερε ακριβή τόπο και χρόνο οπότε είναι δύσκολη η αξιοποίησή της. Μαζί τους θα ήμουνα. Η απαξίωση όμως γεννά ερωτηματικά, ιδίως όταν εμπλέκονται και αρκετά εκατομμύρια ευρώ κρατικών χρηματοδοτήσεων. Θα περίμενα από την επιστημονική κοινότητα υψηλού επιπέδου συζήτηση (δεν επιζητώ την συναίνεση όλων μια και αυτό είναι τελείως αντίθετο στα πιστεύω μου όσον αφορά την κάθε επιστημονική θεωρεία, μέσα από αντικρουόμενες σκέψεις και απόψεις βγαίνουν τα καλύτερα αποτελέσματα, το δογματισμό όμως το θεωρώ κατάρα) όπου θα διατύπωναν άρτιες και κοινά αποδεκτές απόψεις όσον αφορά την πρόληψη από τα αποτελέσματα των σεισμών, καθώς επίσης και τρόποι εκπαίδευσης του κόσμου για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων. Η απαξίωση όμως δεν οδηγεί πουθενά. Απλά δημιουργεί ερωτηματικά και σπέρνει αμφιβολίες.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ EUROSTAT ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΦΩΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ

Σε συνέχεια του προηγούμενου post μου και αναφορικά με τις αυξήσεις στα είδη διατροφής, τα στοιχεία της Eurostast δείχνουν ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχουν σημαντικές αποκλίσεις στις αυξήσεις τιμών στην Ελλάδα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.. Οι συνολικές αυξήσεις στα είδη διατροφής στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 2008 ανήλθαν σε 7% έναντι 7,1% στην Ε.Ε. και 6,2% στις χώρες της ευρωζώνης. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις εμφανίζονται στην Βουλγαρία και Λετονία (25,4% και 21,7% αντίστοιχα) και οι μικρότερες σε Πορτογαλία και Ολλανδία (3,2% και 5,4%). Οι μεγαλύτερες αυξήσεις στην Ελλάδα παρατηρούνται στο ψωμί και τα σιτηρά ύψους 14,8% (10,7% στην ΕΕ και 9,2% στην ευρωζώνη), ενώ αντίθετα οι αυξήσεις σε κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά, λίπη και έλαια είναι αισθητά μικρότερες των αντίστοιχων ευρωπαϊκών. Η μόνη κατηγορία στην οποία υπάρχει αισθητή απόκλιση είναι αυτή των λαχανικών στα οποία παρατηρούνται αυξήσεις ύψους 6% ενώ σε Ε.Ε. και ευρωζώνη την ίδια περίοδο είχαμε μειώσεις 1,2% και 2% αντίστοιχα. Φαίνεται ξεκάθαρα λοιπόν από τα στοιχεία της Eurostat ότι οι αυξήσεις των τιμών δεν είναι έτσι όπως εμφανίζονται στα τηλεδικία, αλλά είναι ανάλογες με τις ευρωπαϊκές και απόλυτα συμβατές με το δυσμενές παγκόσμιο περιβάλλον.